Zevende ontmoeting – ‘Ik geloof in blijven bewegen’


(4 november 2017 – Nuray in Blijburg aan Zee)

De ongedwongenheid en authenticiteit van de plek waar ik vandaag ben, ervaar ik elke keer als ik er binnenloop: Blijburg aan Zee. Het water, een weids uitzicht, het haardvuur dat zo lekker ruikt als ik er langs loop. Het roept een hmmmm in mij op.

Via Facebook kwam Nuray (49) in aanraking met mijn vriendschapsproject en ze vond dat ‘iemand die zoveel moeite doet om nieuwe vriendschappen te bouwen, die wil ik wel leren kennen.’ En dat is wederzijds, want in de paar mailtjes die we uitwisselden en het facebook verkeer wat er was, ervoer ik een warme intelligente, betrokken persoonlijkheid. En daar hou ik van: warme intelligente mensen met oog voor de medemens.

Deze sprankelende persoonlijkheid zit nu voor mij. Een volle krullende donkere haardos, heldere donkerbruine ogen en een stralende glimlach, vriendelijkheid en openheid komen mij tegemoet en dat voelt prettig.

‘Waar precies kwam je mijn oproep tegen?’, vraag ik Nuray.

Want ik gebruik allerlei kanalen om mensen te kunnen bereiken. Dat is het mooie van het internet, de wereld wordt groter, om naar uit te reiken.

‘In een lesbische community op facebook.’

Nuray is net als ik van de vrouwenliefde. En op een of andere manier ontstaat er dan meteen een ander soort gesprek en alsof je elkaar herkent op een gebied dat ook erg wezenlijk voor je is.

Ze heeft dit jaar grote beslissingen genomen en is back to her roots gegaan. En daar horen ook nieuwe contacten bij, geeft ze aan.

‘Ik vond het briljant, jouw idee om op deze manier een nieuwe familie te bouwen. Ik dacht, ja zo kan het dus ook.’

‘Jazeker kun je zelf veranderingen bewerkstelligen. En het is ook mijn bedoeling, dat het niet alleen mij wat brengt, maar dat anderen er ook door geïnspireerd worden, vandaar deze verslagen, een reünie en een voorgenomen boek volgend jaar’, zeg ik.

Ze is tweede uit een Turks gezin met nog een zus en twee broers. Dat is een andere cultuur, en ook een minderheidsgroep in Nederland. En dan ook nog tot een minderheidsgroep als lesbische vrouw behoren, dat vraagt wel om ‘je mannetje kunnen staan’.

‘Ja, dat is dan ook nodig en dat heb ik ook behoorlijk moeten ontwikkelen om te overleven, mijn mannelijke energie. Nu ben ik meer mijn vrouwelijke energie aan het ontwikkelen en mijn kwetsbaarheid laten zien’, vertelt Nuray.

‘En ik heb in die mannelijke en vrouwelijke energie nu een goede balans bereikt, evenals mijn rechter en linker hersenhelft gebruiken’, ze lacht terwijl ze dat vertelt.

‘Ik heb dit jaar best veel drastische keuzes gemaakt in mijn leven: gestopt met de muziekband, besloten om te verhuizen en een nieuwe start te maken in een ander deel van Nederland.’

Ze heeft in haar jong volwassenheid ingrijpende ervaringen meegemaakt, die grote uitwerking op haar en haar leven hebben gehad. Dat stimuleerde haar daadkracht.

‘Maar ik dacht er zijn twee opties: of ik ga aan de drugs, drank of pillen of ik ga met mijzelf aan de slag om daar uit te komen. En ga mijn shit opruimen. En ik heb voor dat laatste gekozen.’

Ik vind het altijd enorm prachtig om het aangrijpend verhaal te horen van mensen die nogal wat voor de kiezen hebben gehad in hun jeugd, maar daar uiteindelijk een dieper, rijper en sterker mens door zijn geworden. Die er daadwerkelijk wat mee hebben gedaan. Zo ook Nuray.

‘Je zult ook de intelligentie en wilskracht moeten hebben, en ook de bewustwording moeten ontwikkelen, om eruit te kunnen komen. Alleen kennis vergaren is niet voldoende. Werkelijk ervaren is heel belangrijk’, vertelt ze.

‘Die stappen zijn inderdaad wezenlijk. Ik heb mijn traumatisch verleden ook kunnen overwinnen door vooral te doorvoelen en ervaren’, zeg ik.

‘En in mijn tijdelijk projectwerk als trainer en transformatiespecialist met mensen, zie en hoor ik ook hoe mensen vastlopen op psychosociaal gebied en vaak komt dat voort uit beschadigende ervaringen uit het verleden.’

Als vrouw die in de liefde graag voor een vrouw kiest als partner, heb ik ooit, in een vorig leven, ook acht jaren met een man samengewoond. Dat was het niet voor mij. En op mijn 32e begon ik een heel nieuw leven, ook met het ontdekken van de vrouwenliefde.

Ik vraag Nuray hoe zij na haar zeer kort huwelijk toen ze jong was, en nog enkele relaties met mannen, toch tot de vrouwenliefde is gekomen.

‘Nou ik ken die wereld nu zes jaar. En heb twee serieuze relaties gehad van 1,5 en 2 jaar en daarna 1,5 jaar rust en verwerkingstijd en nu sinds een paar maanden leer ik een nieuwe vrouw kennen en heb ik een prille relatie.’

‘Maar ik wil ook graag nieuwe contacten leggen, dat past bij dit nieuwe begin, en ik wil andere vrouwen leren kennen met een zuivere vriendschapsintentie. En ik hoop dat niet te hoeven uitleggen omdat ik weet dat ik trouw en monogaam ben, maar dat is soms lastig voor mijn huidige vriendin.’

‘Ja, het is mooi indien er vertrouwen en emotionele volwassenheid is, waardoor je de ander de ruimte kunt geven om te groeien en leven’, zeg ik.

‘Ik heb de afgelopen twintig jaar drie lerende relaties met vrouwen gehad, tussendoor veel dates en ook de nodige avonturen, en ik ben nu vijfenhalf jaar alleengaand. Ik ben gelukkig. Ik hou van mijn vrijheid naast diepgaande verbinding met kwaliteit met anderen met regelmaat.’

‘Vandaar dat ik ook niet (meer) wil samenleven. Ik vind het ook mooi om die stap naar de ander blijvend te maken. Je best voor iemand blijven doen. Nieuwsgierigheid voor de ander behouden en ook sleur en routine vermijden en oprechte aandacht geven als je samen bent. En daarna weer naar je eigen plek om daar aandacht aan jezelf te geven, je passies te leven of met anderen af te spreken. Dat is voor mij de ideale vorm. Er is een ruimte die ik wil delen en een ruimte die ik voor mijzelf wil behouden.’

‘Er zijn denk ik niet veel vrouwen die daar ook zo over denken’, concludeert Nuray.

‘Dat klopt, maar dat geeft niet. Indien ik zonder partner blijf, heb ik ook een zeer vervullend leven. Mocht ik iemand ontmoeten die op dezelfde wijze denkt en voelt, dan is dat een mooie aanvulling op mijn eigen geluk. Het levensgeluk begint in ons zelf. Een ander hoeft mij niet gelukkig te maken. Maar in het delen met elkaar zit de prachtige meerwaarde.’

Drijfveren in het leven zijn altijd interessant om te horen van mensen. Ze geven vaak ook aan waar mensen zich erg mee bezighouden en welke missie ze in het leven hebben. Dat vraag ik ook aan Nuray.

‘Ik wil vooral heel veel met muziek bezig zijn. Ik heb jaren in een sambaband gespeeld en ik ga volgende week proefspelen bij een nieuwe band vlakbij mijn nieuwe woonplaats’, vertelt ze.

‘Ik geloof in blijven bewegen, met af en toe stilstaan. Maar als je te lang stilstaat in het leven, is dat zoals een vijver die niet meer stroomt. Het vertroebelt allemaal. En dan kunnen er allemaal dingen ontstaan, die niet okay zijn’, vind ze.

‘Als ik het gevoel heb dat ik stroom en mijn leven ook, daaruit ontstaat dan bijna altijd creativiteit bij mij. Dan ga ik schrijven, liedjes of gedichten ontstaan er, of ik krijg nieuwe ideeën om de wereld in te zetten, dat gaat vanzelf’, vertel ik.

‘En in welke levenscyclus zit jij nu?, vraag ik Nuray.

‘In de achtste, er zijn er in totaal negen. Nou dit jaar is om dingen die voorbij zijn af te sluiten en volgend jaar wil ik zaadjes planten zoals dirigeerschap, ik wil in de nieuwe sambaband dirigeren, daar geef ik mijzelf een jaar de tijd voor. Ik word daarin opgeleid door de huidige tijdelijke dirigente.’

‘Ken je de law of attraction?, vraagt ze.

‘Jazeker, ken ik. Wat we qua energie de wereld insturen, heeft effect op wat we aantrekken en afstoten. Wat voor je bestemd is komt naar je toe en ik geloof tegenwoordig ook vooral in dingen die moeiteloos gaan,’ zeg ik.

‘Ja, ik kan dat tegenwoordig ook veel beter, loslaten, ik was nogal een controlefreak. Maar nu weet ik dat iets wat ik wil, niet altijd goed voor mij hoeft te zijn en dan accepteer ik dat het anders loopt,’ knikt Nuray.

‘Ik trek me ook graag terug in mijn huis, muziek, lezen, ontspannen, mediteren, ik schrijf ook veel. De dagelijkse dingen schrijf ik op om te reflecteren’, vertelt ze.

En zo kunnen we nog wel 1000 dingen vertellen aan elkaar. Heerlijk als een eerste contact zo vanzelf gaat. Bijna drie uurtjes zijn voorbij gevlogen en de veelheid aan onderwerpen was enorm. Met een vol gevoel rijden we beiden terug naar onze eigen ruimten. Waar we beide ook zo van houden!

Advertenties

Dankjewel voor je waardevolle reactie. Deze wordt gescreend vóór publicatie.

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s