27e ontmoeting – ‘Een open manier van kijken wil ik achterlaten’


Als ongewenst kind en nakomertje heeft Peter geweten en gevoeld dat zijn moeder hem niet wilde en tijdens de zwangerschap haar best deed om die af te breken. Dat heeft zijn bestaan wel diep kleur gegeven.

‘Fysiek was ze er wel, maar emotioneel niet.’

‘En dat zie ik ook in de relaties die ik heb gehad. Een constant spel van aantrekken en afstoten. Je moet er zijn, maar als je er dan bent, gebeurt er niets meer.’

Hij vertelt dat het sporen heeft nagelaten en dat het hem heeft gemaakt tot de persoon die hij nu is.

‘Vijftien jaar geleden sneed ik dat allemaal aan bij mijn ouders want ik heb veel over mij heen gehad in woord en interactie als kind. Mijn moeder wuifde het weg en zei dat het allemaal niet zo ernstig was. Mijn vader heeft mij uitgelegd hoe ik verwekt ben en dat gaf mij heel veel helderheid en inzicht over wie ik ben en hoe ik ten opzichte van relaties sta.’

‘Lust en passie was het tussen hen. Na een wandeling in het Kralingse bos in Rotterdam, zijn ze in een vlaag van lust gaan vrijen. Dus die stroom van lichamelijkheid en erotiek, begrijp ik helemaal. Toen ik hoorde dat ik uit die energie verwekt ben, vielen alle stukjes op z’n plek. Ze hebben ook een open huwelijk gehad.’

‘Tijdens mijn eigen eerder huwelijk ontdekte ik dat ik mij ook tot meer mensen kon verhouden. En toen kwamen er andere vrouwen op mijn pad. Van de ene op de andere dag kwam ik in dezelfde energie terecht als waar mijn vader en moeder in zaten.’

‘Dus dat patroon herhaalde zich een beetje?’

‘Ja, dat herhaalde zich.’

‘Wat ik in de wereld wil achterlaten is een open manier om daar naar te kijken. De taboes die daarover heersen zou ik graag doorbreken.’

‘Taboe op open relaties?’

‘Ja, wat ik daarin voel is om daar op een makkelijke en moeiteloze manier mee om te gaan. De gelaagdheden die daarin te vinden zijn om die allemaal te accepteren met het simpele doel om fijner in de wereld te staan.’

‘Ik ben trouw aan mijn liefde voor mijn lief, maar ik ben fysiek veel minder trouw dan iemand die monogaam is. Ik deel intimiteit met andere mensen. Het zou makkelijker zijn als zij dat ook zou doen.’

‘En waarom zou dat makkelijker zijn?’

‘Omdat we dan quitte staan!’

‘Dus je hebt het idee dat er een schuld vereffent moet worden?’

‘Het hangt soms boven het samenzijn. Want ik doe dat en zij niet.’

‘Maar zij kiest ervoor om met jou te zijn en dat dus te accepteren, ze kan er ook voor kiezen om dat niet te willen.’

‘Ja, die keuze is soms golvend, laat ik het zo zeggen.’

Ik zeg dat ik mij dat kan voorstellen want veel mensen hebben behoefte aan emotionele veiligheid. Maar trouw aan je natuur zijn is uiteraard ook een voorwaarde om gelukkig te kunnen zijn.

‘Maar ik denk dat het sowieso een hele tocht is voor mensen om erachter te komen wat hun werkelijke natuur is. En soms hebben we tussenstapjes of fasen nodig om dat te ontdekken,’ zeg ik.

Peter vertelt dat hij al jaren die stappen zet en ook hoort dat hij in groepen als een aangenaam mens wordt ervaren. Ik vraag hem hoe dat komt en waarom dat belangrijk voor hem is.

‘Het is uitermate fijn. Als je het hebt over oxytocine,’ zegt hij. (Oxytocine is een neuropeptide die als hormoon en neurotransmitter fungeert. Het lijkt een belangrijke rol te spelen bij het verbinden van sociale contacten met gevoelens van plezier: red.)

‘Als een wildvreemde mij op straat aanspreekt: mag ik een hug van jou, dan breng ik in praktijk wat ik graag wil, en dat is die stroom van oxytocine teweegbrengen. We leven op dit moment in een maatschappij die vooral adrenaline gericht is. Maar stel dat die hormoonspiegel omdraait en dat is de wereld waar ik van droom. Begrip, compassie en stromend,’ zijn ogen lichten op.

‘Ik geloof ook in harmonie, gelukkige en vervulde mensen zijn vooral bezig met de wereld beter en mooier maken, daar sta ik volledig achter en is ook mijn missie in dit leven. Mensen die worstelen hebben geen ruimte om bezig te zijn met wat ze de wereld kunnen brengen, die hebben nog veel nodig van de buitenwereld,’ zeg ik.

‘Een van die facetten is dat ik nu voel: het hoeft niet zo nodig, vroeger was ik daar erg naar op zoek, naar aanhankelijkheid, die moeder-projectie die ik dan had, je moet er voor mij zijn, dat was ook mijn eerste relatie, bijna een kopie van de relatie van mijn ouders, veel spanning en gekibbel, niet met mekaar en niet zonder elkaar kunnen.’

‘Dus je wilde graag dat de relatie een andere uitkomst deze keer zou hebben als die ervaring met je ouders, dat het kloppend zou zijn?’

‘Toen ik dat patroon ontdekte ben ik onafhankelijk gaan staan. Toen begon het wonder. Toen kwamen er allerlei mensen, zowel mannen als vrouwen op mij af, vanuit het gevoel van totale onafhankelijkheid. Er zijn geen claims. Daar ben ik trouwens heel alert op of mensen alleen komen halen, dan haak ik ook na verloop van tijd af.’

Hij vertelt over een mooie ervaring met een vrouw op dit moment maar hoopt dat zij haar vleugels ook gaat uitslaan.

‘Ik wil niet de enige zijn,’ vervolgt hij.

‘En waarom is dat belangrijk voor jou?’

‘Ik heb geleerd het goed met mijzelf te hebben, en als iemand de volledige symbiose (versmelting) wil aangaan, dat wil ik niet.’

Terloops zeg ik dat begeerte ook wordt opgewekt door afstand en niet beschikbaarheid van de ander. Veel van onze verlangens ontstaan door onze verbeelding.

We hebben het over intimiteit en de gelaagdheden van intimiteit. Peter geeft aan dat intimiteit in woorden evenveel impact kan hebben als fysieke intimiteit. In zijn wereld is als je met iemand kan squashen, dan kun je ook met iemand vrijen. Soms is sporten leuker, soms is vrijen leuker. Die exclusiviteit en emotionele veiligheid probeert hij in zichzelf een beetje los te weken.

Ik vraag Peter of hij een verband ziet tussen hoe zijn leven als kind is verlopen en hoe hij zijn huidige leven nu inricht.

‘Ja, absoluut. De start was dat afgewezen gevoel van niet beschikbare ouders. Maar ik heb vroeg geleerd mijn eigen boontjes te doppen. En voor mijn eigen verbindingen te zorgen. Want die familiekring heb ik als beklemmend ervaren. En ik voelde mij niet verbonden met die omgeving. Ik hoorde er nooit bij. Ik was ook de jongste. Maar ook in vriendschappen heb ik dat niet echt gevonden toen. Tegenwoordig ervaar ik een familiecirkel bij de zweethutten waar ik ceremonies volg en geef.’

Hij vertelt verder over de connecties die hij daar maakt, maar er valt mij iets op en benoem dat ook.

‘Ik vind het wel heel alert dat je dat aangeeft, zegt hij: “als het te dichtbij komt”.

‘Ik heb daar een veiligheidsklep in. Ik kan niet teveel mensen dichtbij laten komen. Mijn lief is heel dichtbij, al dertien jaar. Zij woont in België. En op dat niveau is dat genoeg. Want als dat meer mensen worden, dan wordt het verwarrend. Bij mijn minnares heb ik echt wel reserves daarin. Bijvoorbeeld boodschappen samen doen. Dan voelt het te relatieachtig. Het is één van de gelaagdheden in relaties, want het is geen scharrel. Maar er zijn geen verantwoordelijkheden met haar. Dat voel ik wel met mijn lief. Soms zelfs te veel.’

‘Misschien hou je zo de balans er een beetje in,’ opper ik terwijl het glas Prosecco naar mijn lippen gaat.

Ik vertel Peter dat ik eigenlijk streef naar echte verbondenheid. Ook in vriendschappen. En in de liefde komt daar monogamie en exclusiviteit bij omdat dit voor mij nodig is om kwetsbaarheid en overgave echt toe te kunnen laten, die veiligheid heb ik bij die diepte van verbinding nodig. Dat is ook de diepte en kwaliteit die ik nastreef.’

Peter zegt een voetspoor achter te willen laten en ik vraag hem hoe hij dat wil doen.

‘Door te zijn wie ik ben, door impulsen te volgen, door bijvoorbeeld jouw oproep tegen te komen en te denken, potverdikkie dat is aangenaam. Wat interessant.’

‘En wat vond jij er interessant aan?’

‘De veelvormigheid. Hoe mensen in dat familiesysteem passen en werken. De openheid waarmee gesproken wordt. Jouw schrijfstijl spreekt mij enorm aan. Vind ik heel aangenaam om te lezen, heel toegankelijk. Alsof ik de dialoog echt volg.’

 

 

 

 

 

 

 

Advertenties

Dankjewel voor je waardevolle reactie. Deze wordt gescreend vóór publicatie.

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s