29e ontmoeting – ‘Het is een taboe om te zeggen dat je je eenzaam voelt’


Vandaag rij ik een bewolkt pitoresk stadje binnen, om een thuisbezoek te brengen aan Tricia.

De eerste zeven jaar van haar leven zwierf ze veel rond als kind in de straten van Seoul in Zuid-Korea. Haar vader overleed en daardoor kwam ze in een weeshuis terecht. Daarna werd ze geadopteerd door een welgestelde conservatieve familie uit Den Haag, die elke week naar de kerk ging. Maar die wilden een oer-Hollands kind van haar maken en “dat ben ik gewoon niet”. De relatie met haar adoptie-ouders is nooit goed geweest en contact heeft ze ook niet meer met hen. Ze is gescheiden en haar twee puberende dochters zijn de helft van de tijd bij haar. “Ze zijn mijn alles maar als er iets mis is heb ik niemand, geen vader- of moederfiguur, geen vrienden waar ik terecht kan. Dat maakt mij eenzaam”.

‘Die eerste jaren in je leven zijn wel sterk vormend om je veilig te kunnen voelen en te kunnen hechten toch?’ vraag ik voorzichtig.

‘Ja, het maakt je wie je bent. Ik denk inderdaad wel dat ik een hechtingsprobleem heb, maar met mijn kinderen is dat anders, die kan ik dat wel geven. Alles doe ik vanuit een oer-gevoel, want er is niemand die mij zegt hoe ik het moet doen.’

‘Ze zijn natuurlijk afhankelijk van je en komen ook uit jou voort, misschien voelt dat veiliger,’ zeg ik.

‘Hoe zit het nu met familie in je leven?’

‘Ik denk dat ik verhard ben. Mijn biologische vader en adoptievader zijn beiden overleden. Mijn adoptiemoeder is een vreemd mens. Ik heb lang gedacht dat mijn kinderen mijn leven waren, maar dat is veranderd, want ik weet nu dat de eerste prioriteit ik ben en dan komen mijn kinderen. Het is natuurlijk wel mijn bloedband en mijn spiegel.’

‘Dus familie heeft wel een zware lading voor jou?’

‘Als ik dat nu bedenk, de laatste jaren heb ik dat ondervonden, met reclame op tv en al die labeltjes van familie en mooiigheid, en dan denk ik wat een sentimenteel gedoe. Dus ik ken dat niet. Maar ik ervaar wel de pijn, want de kinderen zijn met kerst bij hun vader en dan zit ik hier in mijn eentje op de bank.’

‘En hoe zit het dan met vriendschappen in jouw leven? Want ik heb ook geen familie en ik probeer zelf te creëren wat ik graag zou willen. Hoe doe jij dat?’

‘Ik ben qua socialiseren heel goed, ik kan met Jan en alleman praten.’

‘Maar zijn dat dan mensen waar jij ook op kunt bouwen?’ vraag ik.

‘Nou ik ben net terug van een reis van 2 maanden in Afrika, en toen heb ik besloten dat ik mijn energie, die ik heel lang heb besteed aan verkeerde mensen, en dat is ook klaar, nu wil richten op mensen waar ik energie van krijg. Geen zuigende mensen die mij omver blazen.’

‘En nu ik dat doe, en ook die attitude van mij dat ik dat anders doe, merk ik dat ik andere mensen om mij heen krijg.’

‘Wat zou je met die mensen willen delen dan?’

‘Nou ik heb een vriendin, trouwens ook geadopteerd, en met haar heb ik een band, ze zegt alles wat ze denkt, maar heeft zoveel humor. En ik merk wel dat zij mij energie geeft waar ik heel vrolijk van wordt.’

‘Dat lijkt me niet onverstandig om mensen om je heen te hebben waar je blij van wordt,’ zeg ik.

Ze voegt daar nog aan toe: ‘Ik heb lang gedacht dat ik één vriendin voor alles moest hebben. Maar je kunt ook vriendinnen hebben om mee naar het museum te gaan, of naar de sauna te gaan, en een vriendin om mee uit te gaan.’

‘Een emotionele band heb ik wel met de vriendin hier vlakbij. Maar ik zie nu dat ze zich anders voordoet als ze is. Ze heeft wel een harde beschermlaag om zich heen maar dat maakt haar ook kwetsbaar.’

‘Heb je dat zelf ook, een beschermlaag?‘ vraag ik haar.

‘Ja, dat heb ik ook.’

‘Om te overleven?’

‘Nou overleven vind ik geen leuk woord meer. We leven in Nederland en we worden hier ook gedwongen in een pashokje. Ik heb in Zuid-Afrika mijzelf kunnen zijn, ik voelde mij daar geen Nederlander en geen Aziaat. Ik ben geen Aziatische vogel.’

‘En wie ben jij dan wel, ben je daar al achter gekomen?’

‘Ik ben er nog niet achter wie ik ben, maar dat ik mij wel verschuil achter mijn eigen stoere houding. Maar het maakt mij niet meer uit wat mensen over mij denken. In het begin heb ik echt zitten huilen en hoe durven ze dat over mij te denken. Maar ik ga niets meer uitleggen.’

‘Als je een goede relatie met jezelf hebt, is het ook niet meer zo belangrijk wat onbekenden van je vinden toch?’

‘Nou ik heb best wel mijn bipolaire emoties, dat ik depressief ben, dat is niet zo fijn en ik probeer ermee te dealen, maar dat is best pittig.’

‘Dat kan ik mij voorstellen.’

Ik voer het gesprek terug naar familie en vriendschap en vraag haar hoe zij omgaat met de eenzaamheid in haar leven.

‘Je kan een heel druk en sociaal leven hebben, dan kan je je toch eenzaam voelen. En dan ben je geen loser of desperaat persoon. Het is een taboe om te zeggen dat je je eenzaam voelt. Het wordt onderschat, want homoseksualiteit is al wat meer geaccepteerd maar als je zegt “ik ben eenzaam”, dan hebben mensen hun bedenkingen. Je kunt wel lotgenoten opzoeken maar wie zegt dat diegene hetzelfde voelt, jij moet er uiteindelijk zelf mee dealen.’

‘Terwijl 70% van Nederland er mee te maken heeft, met eenzaamheid en isolement,’ zeg ik.

‘En wat betekent dat dan, dat jij ermee moet dealen?’

‘Nou ik denk dat het ook met het accepteren te maken heeft. Maar die leegte die ik heb, bijvoorbeeld met kerst als mijn kinderen weg zijn, dan kun je mij opvegen. Dan ga ik op de bank liggen en dan voel ik mij leeg.’

‘Dat lijkt een existentiële leegte, die niet door contacten verjaagd kan worden, denk ik. Gezien je vroege ervaringen, kan ik mij voorstellen dat leegte zich al vroeg in jou nestelde.’

(Leegte in existentiële zin duidt op het bestaan als zodanig en als geheel, zoals het geleefd en beleefd wordt. Ze is de onzichtbare macht die de ik-zelf verhouding bepaalt. De leegte bepaalt hoe men zich tot zichzelf en zijn bestaan verhoudt: Redactie)

‘Ik ben een eigenheimer, ik heb mijn eigen veilige wereldje gecreëerd. Mensen reageren altijd van ‘wow’ door mijn openheid en directheid. Daar hebben ze moeite mee. Dan projecteren zij hun eigen dingen op mij.’

‘En waarom denk je dat ze daar moeite mee hebben?’

‘Nou dat je angst en jaloezie kunt aanraken van anderen misschien.’

‘Heb jij wel mensen om jou heen, die jou wel begrijpen?’

‘Als ik hier drie dagen dood op de bank lig heb ik niemand nee, die dat opmerkt. Ik zei laatst tegen mijn ex-man dat er maar twee mensen op mijn begrafenis zullen zijn en dat zijn mijn dochters.’

‘En met vriendschappen aangaan is dat ook lastig want je moet wel mensen tegenkomen met wie je kunt levelen, er moet een chemie zijn, een volwaardigheid, en sommige mensen kunnen zo oppervlakkig lullen, allemaal leuk en aardig, maar ik kan mij daar niet in vinden.’

‘En dat is nou juist utopisch om dat toch te willen creeren. En het lijkt ook alsof mensen altijd iets van je verwachten. Ik voel altijd een gespannenheid van mensen naar mij toe. Ik ben hooggevoelig en dat valt mij altijd op.’

Ik vraag naar haar reis naar Zuid-Afrika. Wat ze daar beleefd heeft en hoe zij ertoe kwam om daar naartoe te gaan.

‘Ik moest even weg uit dit stadje. Twee maanden ook geen band met mijn kinderen. Ik had allerlei projecten. Ik was heel erg op mijzelf aangewezen. Ik was verdwaald in een achterstandswijk. Ik liep daar in mijn mooiste jurk en op hoge naaldhakken en toen dacht ik, wat gaan we doen, kwetsbaarheid of?’

‘En toen heb ik mijn houding veranderd, en ik was een bitch, mijn bithlook opgezet, en ik was veilig. En toen dacht ik, jeetje dit werkt ook. En die houding heb ik ook aangenomen in de clubs waar ik werk. En dat stukje ego dat ik nu naar voren breng, is belangrijk omdat ik voorheen alleen maar heb gegeven en uitgelegd. Ik ben letterlijk ziek geworden van andere mensen. Ik ben wel een verzorgend type. Maar nu heb ik geleerd om beter voor mijzelf te zorgen.’

 

 

 

Advertenties

Dankjewel voor je waardevolle reactie. Deze wordt gescreend vóór publicatie.

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s